Ο αγωγός East Med ως χρονοστρατηγικός δεσμός & Η ισχυροποίηση της Ελληνικής ΑΟΖ Ν. Λυγερός

Με τις υπογραφές των τεσσάρων κρατών δηλαδή της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, ο αγωγός φυσικού αερίου East Med αποκτά μια ενισχυμένη πραγματικότητα και δεν είναι πλέον μόνο ένα ενεργειακό σενάριο. Βέβαια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον θεωρούσε ήδη ως πρόγραμμα κοινού ενδιαφέροντος παρόλο που πολλοί δεν το ήξεραν ή δεν έδιναν σημασία. Όμως αυτή η λεπτομέρεια όπως έλεγαν μερικοί ειδικοί που συναντήσαμε, έκανε τη μεγάλη διαφορά διότι δημιούργησε το πεδίο δράσης για τις τρεις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ο αγωγός East Med θα λειτουργήσει καταλυτικά και για τη συμφωνία του τριπλού σημείου επαφής αφού η Αίγυπτος, η Κύπρος και η Ελλάδα θα πρέπει να υλοποιήσουν το πλαίσιο μέσω των τριών οριοθετήσεων ακριβώς όπως το προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας. Έτσι ο αγωγός δεν είναι μόνο ένα μεταφορικό μέσον αλλά κι ένα στρατηγικό εργαλείο που διαμορφώνει γεωπολιτικά τη σχέση των 4 κρατών της υπογραφής και των 3 της οριοθέτησης. Είναι ένα επιπλέον μάθημα για όσους πιστεύουν ότι τα ενεργειακά δεν κυριαρχούν στις πολιτικές αποφάσεις κι ότι διαμορφώνουν την οικονομία. Έτσι ο αγωγός East Med με αυτές τις υπογραφές αποτελεί πλέον ένα στρατηγικό μείγμα ενέργειας που επηρεάζει τη σύνθεση της Ανατολικής Μεσογείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτό είναι το κομβικό σημείο της όλης υπόθεσης αφού είναι πραγματικός δεσμός με την έννοια της Χρονοστρατηγικός.

Η ισχυροποίηση της Ελληνικής ΑΟΖ

Η υπογραφή για το θαλάσσιο οικόπεδο 2 με την Total, Edison και Ελληνικά Πετρέλαια, η δημοσίευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση του διαγωνισμού υδρογονανθράκων για τις τρεις θαλάσσιες περιοχές στο Ιόνιο, Νοτιοδυτικά Κρήτης και Νότια Κρήτης μετά από το αίτημα της κοινοπραξίας ExxonMobil, Total και Ελληνικά Πετρέλαια, η υπογραφή της Ιταλίας, Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ισχυροποιούν την Ελληνική ΑΟΖ de facto πριν καν θεσπιστεί και οριοθετηθεί από την Ελλάδα και τα κράτη με ΑΟΖ που εφάπτονται σε αυτή. Σιγά σιγά προσπερνάμε κάθε εμπόδιο αδράνειας και απραξίας, μεγαλώνοντας το σύνολο των συμμάχων μας και εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι ένα αφαιρετικό όραμα καθαρά νομικό αρχικά αποκτά όλο και περισσότερο μια στρατηγική οντότητα λόγω ενέργειας. Δηλαδή κάτι που αρχικά φαινόταν ασήμαντο λόγω ηττοπάθειας, έλλειψης εμβέλειας και πολιτικής απραξίας, τώρα είναι το κυρίαρχο στρατηγικό χαρακτηριστικό του απέραντου γαλάζιου της Ελλάδας. Τώρα που αρχίζει ουσιαστικά η προετοιμασία της αξιοποίησης της Ελληνικής ΑΟΖ φαίνεται πόσο καθυστερημένη είναι η πολιτική εξουσία που δεν πόνταρε από πριν πάνω σε αυτή για να προωθήσει προς το εξωτερικό μια άλλη εικόνα της Ελλάδας ενάντια στην ιδεολογία της μιζέριας. Τώρα όμως η αλλαγή γίνεται με τρόπο ακάθεκτο και είναι το μόνο που έχει πια σημασία για τον Ελληνισμό.

http://www.lygeros.org/